Uitje met onze peuter: het Nijntje Museum in Utrecht

Wat een fijne besteding van je vrije doordeweekse ochtend: met je peuter naar het Nijntje Museum, terwijl je kleuter op school zit. Dochterlief is nog steeds gek op Nijntje, maar zoonlief is er inmiddels niet meer zo in geïnteresseerd. Eigenlijk vond ik het een beetje jammer om niet met beide kinderen te kunnen gaan, maar tegelijkertijd is het fijn om het onder schooltijd te kunnen doen, wanneer het relatief rustig is in het Nijntje Museum.

Je kunt met de auto naar het Nijntje Museum gaan, maar Utrecht is erg druk, dus we gingen met de trein. Vanaf Utrecht Centraal is het een kwartiertje lopen als je doorloopt en een mooie route. Stiekem had ik een beetje spijt dat we na schooltijd weer terug moesten zijn, want het ligt in een super leuke buurt, met schattige kleine huisjes en kleine winkeltjes en restaurantjes. Terug gingen we trouwens via het nieuwe station Utrecht Vaartsche Rijn, dat dichterbij is, maar waar niet zo veel treinen rijden.

Het Nijntje Museum is van grote afstand al zichtbaar, door de grote Nijntje op de stoep, tot grote vreugde van alle kindjes natuurlijk. Stuiterend van enthousiasme ging dochterlief naar binnen, gelukkig hadden we in de trein al online kaartjes gekocht. Let op: de kaartjes worden in tijdsblokken verkocht, je kunt niet op alle tijden zo maar binnenlopen.

Zelfs op het toilet zie je Nijntje, erg leuk. Daarna besloten we direct door te gaan naar boven, om de drukte beneden te ontlopen. Dat is echt een aanrader, de meeste mensen doen het andersom, zodat we overal de ruimte hadden.

Wij begonnen boven bij de dierentuin, favoriet was de kruip-door-sluip-door route. Voor kleintjes zijn hier ook allerlei vormen waarmee ze kunnen spelen.

Deze zou je toch zo op je muur thuis willen? Overal in het museum zijn de muren versierd met figuren van Dick Bruna.

Boven is ook een heus verkeersplein, waar kinderen op een driewieler kunnen rondrijden, de trein laten rijden, een bus besturen en allerlei spellen spelen.

Op naar beneden, door een gang met een stad in dag en nacht én met een heuse knuffelmuur.

Vanaf daar kom je in een heus museum, waar kinderen kunstwerken kunnen kijken, zelf een schilderij en een tentoonstelling maken. Je ziet hier hoe Dick Bruna geïnspireerd werd door Mondriaan, Matisse, Van Doesburg, Léger en Rietveld.

Een stukje verderop kom je bij de dokter, waar je met een heuse outfit van de dokter of verpleegkundige aan de slag kunt om de poppetjes beter te maken.

Het allerleukst vond dochterlief denk ik wel het huis van Nijntje en dan vooral de keuken van Nijntje, waar ze eindeloos wilde spelen.

Bij het afscheid kreeg de levensgrote Nijntje natuurlijk een knuffel: “Dag Nijntje, tot de volgende keer!”

Aan de overkant van de straat zit de winkel van het Centraal Museum, met een grote hoek met spulletjes van Nijntje. Dochterlief ging voor een armbandje.

Om de hoek zit Café Centraal, waar je een Nijntje pannenkoekje of gebakje kunt eten. Binnen is er helaas geen speelhoekje, maar de kleurpotloden in mijn tas waren ook goed.

Het terras buiten zit op een afgesloten plein naast de Nicolaikerk, daar kunnen kinderen bij mooi weer dus heerlijk buiten spelen.

Zijn de kinderen nog niet uitgespeeld? Om de hoek zit een speeltuin, de hoek van de Nicolaasdwarsstraat en de Wijde Doelen. Ook kun je het leuk combineren met het Spoorwegmuseum, dat op minder dan een kilometer afstand zit. Wij liepen naar station Vaartsche Rijn, op weg om de kleuter uit school te halen 🙂